Unha noite na eira do trigo

Nota: Para ampliar, hacer clic en la partitura.

Letra: Curros Enríquez
Musica: José Castro ‘Chané

Unha noite na eira do trigo
O refreixo do branco luar,
Una nena choraba sin tregola
Os desdens dun ingrato galan.

I acoitada entre queixas decía,
Xa no mundo non teño ninguen,
Bou morrer e non ven os meus ollos,
Os ollinos do meu dolce ben.

O seus ecos de melancolía,
Camiñaban nas alas do vento,
I o lamento repetía,
Vou morrer e non ven o meu ven.

Lonxe dela de pe sobre a popa
Dun elebre e negreiro bapor,
Emigrado camiño de América,
Vai o pobre infeliz amador.

I o mirar a sentis anduriñas,
Cara a terra que deixa cruzar,
Quen pudera dar volta, pensaba,
Quen pudera con vosco voar.

Mais as ves io buque fuxían,
Sin ouir seus amargos lamentos,
Soio os ventos repetian
Quen pudera con vosco voar.

Noites claras de aroma e lúa,
Desde enton que tristeza en vos ai,
Pros que viron chorar una nena,
Pros que viron un barco marchar.

Dun amor celestial verdadeiro,
Quedou soio de baguas a proba,
Unha coba nun outeiro,
I un cadabre no fondo do mar.

Anuncios


Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s